Xtal123’s Weblog

30 Δεκεμβρίου, 2008

Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΞΕΦΤΙΛΑ

Κατηγορίες: Uncategorized — xtal123 @ 2:59 πμ

Η Εθνική τράπεζα είχε στερήσει πριν 7 χρόνια από τον μικρό Παναγιώτη Βασιλέλλη που έπασχε από λευχαιμία τη δυνατότητα να ταξιδέψει στο εξωτερικό για να θεραπευτεί παρά το γεγονός ότι στον λογαριασμό που είχε ανοιχτεί τότε είχαν συνδράμει από το υστέρημά τους χιλιάδες πολίτες από τη Μυτιλήνη και όλη την Ελλάδα. Η Εθνική Τράπεζα αρνήθηκε να δώσει τα χρήματα στην οικογένεια “πατώντας” σε τυπικότητες ως προς τη μορφή του λογαριασμού. Η Εθνική δέσμευσε τα 130 εκατομμύρια δραχμές που μάζεψαν οι πολίτες στερώντας από τον Παναγιώτη τη δυνατότητα να αναζητήσει θεραπεία στο εξωτερικό.

Στην υπόθεση εμπλέκεται και ο δικηγόρος (και φίλος του πρωθυπουργού!) Σπύρος Κλαδάς, γνωστός και από την υπόθεση Ζαχόπουλου.Ο μικρός Παναγιώτης Βασιλλέλης έπασχε από μια σπάνια μορφή καρκίνου και χρειάζονταν 300.000 ευρώ για να χειρουργηθεί στο Memorial. Μετά από πανελλήνιο έρανο , συγκεντρώθηκαν 400.000 ευρώ τα οποία όμως δέσμευσε η Εθνική Τράπεζα επικαλούμενη νόμο του 1939!!!!!!!Δικηγόρος της οικογένειας ήταν ο εν λόγω <> ο οποίος – όπως στηρίζει η οικογένεια του μικρού Παναγιώτη – όχι μόνο δεν κατέθεσε εξώδικο σε βάρος της τράπεζας, αλλά κατέθεσε στη δίκη ως συνήγορος!!

Προς πληροφόρησή σας, λείαν προσφάτως, το Συμβούλιο Εφετών Αιγαίου με βούλευμά του απάλλαξε από τις κατηγορίες τέσσερα υψηλόβαθμα στελέχη της Εθνικής Τράπεζας στη Μυτιλήνη.
Τα σχόλια δικά σας…

12 Δεκεμβρίου, 2008

Για τον Αλέξη…

Κατηγορίες: Uncategorized — xtal123 @ 1:28 πμ

Μπροστά σου τα φώτα μιας πολιτείας,
που περιμένει τις ανασκαφές…
Και τα κλουβιά με τα καναρίνια που κοιμούνται,
βαλμένα στη σειρά…
Και ‘γω που δεν έμαθα ακόμα ποιος είμαι,
ένας κουρασμένος σκοπός,χωρίς προοπτική…
Και ‘συ που σε λίγο θα σβήσεις, ένα από τα φώτα,
για να κοιμηθείς, με κάποιον που μου μοιάζει…
‘Ετσι που τα σίδερα του κλουβιού, να χαθούν για μια στιγμή,
μέσα στο σκοτάδι…

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για ‘μένα χωρίς εμένα…

Τα ρούχα μου παλιώσανε και δεν αντέχουν,
τρύπες στα γόνατα από τις υποκλίσεις,
τσέπες ξηλωμένες απ’τα κέρματα,
χαλασμένα φερμουάρ,χάσκουν χρεοκοπία,
το κορμί μου μελανιασμένο,

μες στο κρύο σαν λάθος,
που δεν το παραδέχεται κανένας,
γυρνάει και ζητά τη ζεστασιά σου…

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για ‘μένα χωρίς εμένα…

Τα τσιμέντα σου καινούργια,
με έπιπλα λουστραρισμένα και μάρμαρα λευκά,
μια γελάδα που στραβώνει και δε σ’αφήνει χώρο να σταθείς
και μόνο εγώ απ’όλα εκεί μέσα,
σαπίζω σαν σε αρχαίο τάφο,
σκεύη παραστάσεις βρέθηκαν εκεί,
εκτός από εμένα,
που σε κρύπτη μυστική,
ψάχνω ακόμη να σε βρω να μ’αναστήσεις…

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για ‘μένα χωρίς εμένα…
Τα ρούχα μου παλιώσανε και πέφτουν, σαν χρεοκοπημένες κυβερνήσεις…
Γέρασα μ’ένα παιδικό παντελονάκι και το πλοίο δε φάνηκε ακόμη…
Σε σφίγγω πιο πολύ γιατί κρυώνω, το κορμί μου δρόμος,που εκτελούνται δημόσια έργα,
κομπρεσέρ μ’ανοίγουν και με κλείνουν…
Τράβα λίγο τη κουρτίνα να με δεις,
έγινα διάδρομος για στρατιωτικά αεροπλάνα
και το μυαλό μου,αποθήκη,
για ραδιενεργά κατάλοιπα…
Μέτρα ασφαλείας πήρανε,
για την αναπνοή μου
και σε πολυεθνικό μονόδρομο,
το μέλλον μου, δώσαν αντιπαροχή…

Φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για ‘μένα χωρίς εμένα…

‘Ελα έτσι ζω,προκαταβολικά,
το παρελθόν μου και με δυο,
γυμνά καλώδια,για χέρια,
αγκαλιάζω τα ψηλά σου βολτ,για στερνή φορά…
Φοβάμαι…

Στίχοι: Α.Πανταζή
Μουσική: Γ.Ζουγανέλης

Τραγούδι Βασίλης Παπακωνσταντίνου

Blog στο WordPress.com.